Oceń wpis  oddane głosy: 1 / 0

Zapraszam do przeczytania wywiadu, który ukazał się w magazynie Portfel oraz Gazecie Bankowej. Opowiadam w nim o wpływie kryzysu na sytuację poszczególnych branż oraz o różnicach między gospodarką polską, a ukraińską. Poniżej krótki fragment:

Jak rozwija się sektor bankowy na Ukrainie i pozostałych rynkach wschodnich? Czy kryzys odcisnął tu swoje piętno?
Sektor bankowy na Ukrainie znajduje się obecnie w momencie analogicznym do kryzysu z lat 90. Znowu można zaobserwować odwrót kapitału zagranicznego. To zjawisko nie zaczęło się od teraz, a trwa od początku kryzysu i jest spowodowane wzrastającym ryzykiem. Teraz może nastąpić moment, gdy na miejsce kapitału zachodniego przyjjdzie kapitał rosyjski. Stanie się to w sposób naturalny, bo w bankowości żadna nisza nie może być pusta; jeżeli wychodzi kapitał pochodzenia zachodniego, to zastępuje go kapitał ze Wschodu. W tym przypadku najprawdopodobniej z Rosji, gdyż banki ukraińskie nie mają aż takich możliwości. Trudno jednoznacznie opisać kondycję sektora bankowego na pozostałych rynkach wschodnich. Przykładowo, w Rosji jest dosyć potężny kapitał bankowy rodzimego pochodzenia, więc odwrót finansowania z Zachodu nie przyniesie widocznych zmian.

O funkcjonowaniu firm na rynku polskim czy rynkach zachodnich słyszymy bardzo wiele. Czy na Ukrainie łatwiej prowadzi się własny biznes?
Nie – między innymi dlatego, że prawo ukraińskie nie stwarza jeszcze wystarczająco atrakcyjnych warunków do prowadzenia własnego biznesu. Prawo jest bardziej zorientowane na duże korporacje – sektorowi MSP jest zdecydowanie trudniej. Ponadto, udział małych i średnich przedsiębiorstw w PKB Ukrainy jest mniejszy, co powoduje proporcjonalnie mniejsze zainteresowanie ich sytuacją. Dodatkowo, 1 stycznia wszedł w życie nowy kodeks podatkowy, który zwiększa administracyjne wymagania dla biznesu. Z pewnością sanie się to kolejną barierą dla rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw.

Czy przedsiębiorcy ukraińscy są wspierani przez państwo i czy ukraiński rząd oferuje im bezzwrotne środki pomocowe?
Wsparcie przez państwo jest nieporównywalnie mniejsze niż zapotrzebowanie na nie. Biznes ukraiński musi liczyć przede wszystkim na swoje siły i zasoby. Są oczywiście instytucje wspierające biznes, jednak ich działalność nie jest wystarczająca w stosunku do zapotrzebowania.

Cały wywiad można przeczytać tutaj: http://gb.pl/gospodarka/analizy/sytuacja-ekonomiczna-ukrainy.html

Zachęcam do lektury!

 Oceń wpis  oddane głosy: 17 / 0

Ukraiński rząd kolejny raz próbuje ustanowić podatek od dóbr luksusowych. W Kijowie pomysł ten pojawia się za każdym razem, gdy w państwowym budżecie występuje znaczny deficyt. Wprowadzenie podatku od dóbr luksusowych wiąże się jednak z wcześniejszym przezwyciężeniem  szeregu problemów i rozwiązaniem wielu spornych kwestii.

Przede wszystkim, faktyczni beneficjenci dóbr luksusowych rzadko wykazują ich posiadanie  w deklaracjach podatkowych. Mimo, iż mieszkają w wysokiej klasy apartamentach i jeżdżą najlepszymi autami, to formalnie zarówno nieruchomości, jak i przedmioty należą do firm. W celu uniknięcia dodatkowych opłat, mogą być także klasyfikowane niezgodnie z pierwotnym przeznaczeniem i wartością (analogicznie do luksusowych samochodów terenowych z kratką, oficjalnie posiadających homologację ciężarową). Takie rozwiązania występują powszechnie, gdyż ich stosowanie jest dozwolone prawnie, a także obdarzone społecznym przyzwoleniem. Pojawia się zatem niezwykle trudne pytanie - jak stworzyć skuteczny i przejrzysty mechanizm naliczania podatku od dóbr luksusowych, nie mając rzetelnej bazy informacji na temat ich rzeczywistych posiadaczy?

Porównywalny wyzwaniem jest również stworzenie katalogu dóbr luksusowych i precyzyjne wskazanie, jakiego rodzaju i klasy przedmioty  wchodzą w jego skład. Problemem jest także wyodrębnienie grupy płatników tego świadczenia. Przy obecnym prawodawstwie, projekt ustawy o podatku od dóbr luksusowych uderzy głównie w klasę średnią, która nie wykorzystuje schematów optymalizacji podatkowej. Zatem o ile pomysł wprowadzenia podatku jest zrozumiały i adekwatny do obecnej sytuacji finansowej Ukrainy, o tyle jego skuteczne opracowanie pozostaje niezwykle skomplikowanym i długotrwałym procesem.